Walentynkowe losowanie... na Facebooku

Jakiś walentynkowy nastrój ogarnął Jozimamę i postanowiła zorganizować mały konkurs z tej okazji. Konkurs jest na Facebooku, więc jeśli chcecie wylosować jedną z serduszkowych żyraf lub małe serduszko, które nie wiadomo po co jest (właściwie tak samo jak Walentynki), to Jozimama zaprasza na swoją stronę na Facebooku.

Co zrobić, aby wziąć udział w losowaniu? Jeśli już z nami jesteś, po prostu poleć stronę Jozimamy innym. Jeśli ktoś z Twoich znajomych ją polubi i na tablicy Jozimamy wspomni o Tobie, weźmiesz udział w losowaniu! Jeśli jeszcze nie jesteś fanem, kliknij Lubię to!, a jeśli ktoś polecił Ci stronę Jozimamy,  na tablicy napisz jego nazwisko (dzięki temu również on weźmie udział w losowaniu). Dla ułatwienia wtyczkę do strony znajdziecie obok :) Co jest do wygrania? Wśród "nowych" fanów Jozimama rozlosuje 2 żyrafy oraz dwie zawieszki w kształcie serca, czyli łącznie 4 upominki. Wśród "starych" fanów Jozimama rozlosuje 2 zestawy żyrafa plus serduszko.

Konkurs trwa od momentu ogłoszenia do 15 lutego do godziny 17.00, jest więc jeszcze trochę czasu - do dzieła! Ogłoszenie wyników nastąpi 16 lutego.

A nagrody są takie:

Jozimama - pomocnik Mikołaja

Jakiś czas temu do Jozimamy napisała maila Pani z korporacji:

 Droga Jozimamo! 
 Jest sprawa! Plotka głosi, że w tym roku Mikołaj będzie wyjątkowo zabiegany. Boimy się, że dzieci naszych pracowników mogą przez to nie dostać prezentów! Jozimamo, pomożesz?

 No i co było robić... Jozimama ma dobre serce, więc postanowiła zrobić, co się da. Dało się uszyć niemal 650 zwierzątek, tak by wszystkie dzieci zapracowanych ludzi z korporacji miały się do kogo przytulić w te Święta i po wsze czasy. I dzieciaki już się przytulają do żyraf:



oraz takich oto koników:




Wszystkie zwierzaki Jozimama zapakowała w torebeczki. Dzięki nim można zabrać takiego przyjaciela wszędzie ze sobą:






Jozimama ma nadzieję, że dzieciom spodobały się zwierzaki i że przytulaniu nie będzie końca. Bo przecież po to właśnie powstały przytulanki... O tym (będąca w wyjątkowo świątecznym nastroju) Jozimama napisała nawet krótką świąteczną opowieść.
Można ją przeczytać tutaj: PUDŁO PEŁNE MARZEŃ.

Zwierzyniec Jozimamy, część piąta: SŁONIE, czyli fotostory o XOXO z niebieskimi rowerami w tle

Ni stąd ni zowąd i zupełnie niespodziewanie u Jozimamy pojawiły się słonie... No, może nie tak niespodziewanie, bo przecież od słoni w pewnym sensie wszystko się zaczęło... Tak czy inaczej, słonie nagle dołączyły do zwierzyńca i narobiły sporo zamieszania. A wyglądały tak:



Jozimama nie wie, czy nie podobało im się w jej domu z powodu bałaganu, czy może jedzenie niespecjalnie im odpowiadało, a może 11 piętro to dla słoni zbyt wysoko... Bez względu na powody, nie zagrzały długo miejsca u Jozimamy. Szybko zmówiły się z żyrafami i zebrami i postanowiły wyruszyć na wycieczkę. Gdy Jozimama usłyszała, że planują podróż komunikacją miejską, załamała ręce. Czy one naprawdę nie wiedzą, co teraz się dzieje się w Poznaniu?! pomyślała z rozpaczą... Ale nie było wyjścia, słonie się uparły - Jozimama spakowała więc całe towarzystwo do dużej torby i wyruszyli...

Pojechali autobusem... Jozimama oparła głowę o długą szyję jednej z żyraf, przykryła się słonim uchem i - jak to Jozimama - przysnęła. Gdy się ocknęła, byli już na poznańskich Naramowicach... A że jest to ta część Poznania, w którą rzadko kiedy się zapuszcza, w ataku paniki niemal wyzionęła ducha. Troskliwe słonie szybko zarządziły więc wypad na zieloną trawkę:




A potem... Potem było już coraz ciekawiej... Najpierw jedna z żyraf  wypatrzyła w oddali niebieski rower z tajemniczymi znakami:




Zwierzaki zachodziły w głowę, co mogą oznaczać te dziwne znaki x i o, w dodatku powtórzone dwa razy. Trzeba więc było przyjrzeć im się bliżej:




W słoniach odezwała się pasja detektywistyczna i zdecydowały, że należy to zbadać i podążyć w stronę, którą wskazują znaki na tablicy. Jozimama ponownie więc zapakowała zwierzyniec do torby i ruszyli dalej. Jakie było ich zdziwienie, gdy po pewnym czasie zobaczyli:




- Kolejny rower! I znowu te znaki! - krzyknęła jedna z żyraf... - Co to może być?
- A dlaczego te rowery są niebieskie? - zdziwiła się zebra... - Lepsze by były w paski...
- Hej zobaczcie! Te znaki - tam też są! I to jakie wielkie! - wykrzyknęły chórem słonie. Rzeczywiście, były tam:

A obok były drzwi... Słonie nieśmiało zajrzały więc do środka:




- O rany! Jakie poduchy! - krzyknął zielony słoń - Wypróbujmy, czy są wygodne!

 

- Ale rewelacja! Nie wiem, jak wy, ale ja tu chyba zostanę! - odpowiedział niebieski.




- Poduchy są spoko, ale ja rezerwuję sobie tę furę - odparła czerwona słonica.




Oprócz tego słonie pobawiły się trochę klockami:




Żyrafy poznały swoją daleką kuzynkę:

W końcu wszystkie zwierzaki wspięły się na wygodną półkę ze skrzynki i jednomyślnie stwierdziły, że tu zostaną:

W ten sposób zwierzyniec Jozimamy opanował wyjątkowe miejsce, jakim jest XOXO - niezwykły sklepik z samymi ładnymi rzeczami dla dzieci, prowadzony przez uroczą Olishkę, która prowadzi równie uroczego bloga. W XOXO znajdziecie piękne ubranka dla dzieci, wyjątkowe zabawki, niepowtarzalne poduchy z imionami, które szyje sama właścicielka sklepu i najlepsze książki dla dzieci.

Jozimama jest pewna, że w nowym miejscu jej zwierzakom będzie dobrze i ma nadzieję, że każdy z nich już wkrótce zawędruje w małe, dziecięce rączki. Oprócz zwierzyńca Jozimama zostawiła też u Olishki termofory i woreczki, a wkrótce pojawią się również inne zabawki. Jeśli więc ktoś chce z bliska obejrzeć Jozimamowe wytwory, dotknąć, powąchać, pogłaskać czy przytulić - no to teraz jest ku temu dobra okazja.

Koniecznie musicie odwiedzić XOXO - sklep znajduje się w Poznaniu, przy ul. Bolka 15/3. Będziecie tak samo oczarowani jak Jozimama.

Zgadnij kotku, co mam w środku!

Kiedyś Jozimama uszyła takie woreczki... W zamyśle były zabawką edukacyjną i miały służyć do nauki cyferek, ale szybko okazało się, że mają bardzo różne zastosowania. Iguana z upodobaniem nosiła je na głowie, rzucała nimi niczym piłką, a nawet używała ich do spania, zamiast poduszki - mimo, że rozmiary tych woreczków sprawiały, że była to raczej miniaturowa poduszka...


Tamte woreczki wszystkie były wypełnione kaszą, ale Jozimama szybko przypomniała sobie o tym, że kiedy sama była mała (dawno to było, ale jeszcze Jozimama pamięta te czasy) lubiła bawić się takimi woreczkami wypełnionymi grochem. I stąd pojawił się pomysł, by w woreczkach znalazły się różne ziarna: grochu, dużej i małej fasoli, a także kasza, ryż, pestki wiśni. W ten sposób woreczki mogą służyć do zabawy Zgadnij kotku, co mam w środku, która polega na macaniu woreczka i odgadywania, co Jozimama wsypała do środka. Nowe woreczki nie mają naszytych cyferek, za to są uszyte z wzorzystych tkanin i mają wszyte kolorowe wstążeczki. Czy Jozimama wspominała już, że jest nałogowym wstążeczkomaniakiem?



Ktoś mógłby zapytać, ale właściwie po co takie woreczki? Jeśli odpowiedź, że po prostu do zabawy, jest niesatysfakcjonująca, to mamy też inne zastosowanie. Takie woreczki są często polecane do gimnastyki korekcyjnej. Noszone na głowie poprawiają wady postawy, a używane do ćwiczeń stóp zapobiegają płaskostopiu. Iguana już ćwiczy - uwielbia podnosić woreczki swoimi małymi stópkami i wrzucać je do stojącego na podłodze woreczka. Jeśli też chcecie spróbować - Jozimama ma kilkanaście woreczków na sprzedaż, od ręki. Albo nogi, jak kto woli.

--------------------------------------------
dopisane 5 września 2011
Jozimama chciała jeszcze zdementować plotkę. Wcale nie każe Iguanie klęczeć na grochu! ;)

Do przedszkola - tylko z kotem!

Jak wiadomo, koty królują w domu Jozimamy. Głównie za sprawą Iguany, która kocha je miłością bezgraniczną. Ostatnio zresztą sama postanowiła zostać kotem, łazi tylko na czworaka, każe się głaskać, pije wodę wyłącznie z miseczki postawionej na podłodze, a na wszystkie pytania odpowiada miau, przy czym jest inne miau na odpowiedź przeczącą, a inne na odpowiedź twierdzącą... Więc Jozimama uczy się właśnie nowego języka - iguańsko-kociego, aby móc się jakoś porozumieć ze swoją latoroślą.

A latorośl nie wiadomo kiedy wyrosła na... przedszkolaka! 1 września zacznie dawać w kość nowym "ciociom" (Jozimama jest naprawdę ciekawa ich reakcji). No i jak przystało na prawdziwego przedszkolaka, Iguana kategorycznie zażądała worka na kapcie. Bo czy widział ktoś kiedyś przedszkolaka bez worka? Albo bez kapci?

Jozimama chwilę pomyślała, potem zrobiła sobie przerwę, znowu pomyślała...i tak zleciał cały dzień. W końcu postanowiła coś uszyć zmalować! No i wyszło coś na kształt kota... Talentu malarskiego Jozimama nie ma za grosz, więc pomysł był nieco karkołomny, ale istnieje nadzieja, że Iguanie kot przypadnie do gustu, bo odziedziczyła po Jozimamie upodobanie do stworzeń, którym daleko do ideału.

Nieidealny kot ozdobił wkrótce upragniony przez Iguanę worek. Prezentuje się tak:



Worek można zawiesić na haczyku, nosić na ramieniu, bo tasiemki ma przyszyte do jednego z boków, a jakby tego było mało można go nawet postawić na podłodze, ponieważ Jozimama nie poszła na łatwiznę i uszyła worek z prostokątnym dnem. Nieźle co?

Teraz kot na worku grzecznie czeka na Iguanę. A w czwartek rozpoczną razem swoją wspólną przedszkolną przygodę...